دیدی آن قهقهه کبک خرامان حافظ                که ز سر پنجه شاهین قضا غافل بود

مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد           قضای آسمانست این و دیگرگون نخواهد شد

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست                    که هر چه بر سر ما میرود ارادت اوست

از چشم خود بپرس که ما را که میکشد            جانا گناه طالع و جرم ستاره نیست

من زمسجد به خرابات نه خود افتادم              اینم از عهد ازل حاصل فرجام افتاد

مکن به نامه سیاهی ملامت من مست         که آگه است که تقدیر بر سرش چه نوشت

چون چشم تو دل میبرد از گوشه نشینان               همراه تو بودن گنه از جانب ما نیست

خسروا گوی  فلک در  خم  چوگان تو باد      ساحت کون ومکان عرصه میدان تو باد

ای که انشاء عطارد صفت شوکت توست       عقل کل چاکر طغرا کش دیوان تو باد

نه به تنها  حیوانات و   نباتات و  جماد      هر چه در عالم امر است به فرمان تو باد

گر جان بدهد سنگ سیه لعل نگردد            با طینت اصلی چه کند بد گهر افتاد

به درد و صاف تو را حکم نیست خوش درکش             که هر چه ساقی ما کرد عین الطافست

به درد و صاف تو را حکم نیست خوش درکش                   که هر چه ساقی ما کرد عین الطافست

حافظ ز خوبرویان بختت جز اینقدر نیست             گر نیستت رضایی حکم قضا بگردان

مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست ؟               که به پیمانه کشی شهره شدم روز الست

برو ای زاهد و بر دردکشان خرده مگیر             که ندادند جز این  تحفه به ما روز الست

آنچه او ریخت به پیمانه  ما  نوشیدیم             اگر از خمر بهشت است واگر باده مست

عاشق چه کشد گر نکشد بار ملامت          با هیچ دلاور سپر تیر قضا نیست

مستور و مست هردو چو از یک قبیله اند          ما دل به عشوه که دهیم اختیارچیست

سیر سپهر و گردش گردون را چه اختیار                    در گردشند بر حسب اختیار دوست

گناه  اگرچه نبود  اختیار ما  حافظ                       تو در طریق ادب باش گو گناه من است

در ره عشق نشد کس به یقین محرم راز

                                                 هر کسی بر حسب فکر گمانی دارد

ساقیا جام می ام ده که نگارنده غیب

                                                نیست معلوم که در پرده اسرار چه کرد

آنکه پر  نقش  زد   این   دایره مینایی

                                                کس ندانست که در پرده اسرار چه کرد

هر وقت خوش که دست دهد مغتنم شمار

                                                         کس را وقوف نیست که انجام کار چیست

از درون پرده چه     داند      فلک   خموش

                                                         ای  مدعی  نزاع  تو با  پرده  دار چیست